15 Mayıs 2013 Çarşamba

ÇOCUK OLMAK ÇOCUK KALMAK


Gördüm ki yaptığım işlerde bir geçmişe özlem var her daim, çocukluğuma özlem bu daha çok, o naif, kırılgan ama cesaret dolu atlayışları yapabilecek bir minik kız var yüreğimde hala:)
Küçük şeylerden mutlu olmak çocuğa özgü mü sadece? Biz de başarabilir miyiz bunu? Başarmanın yolu biraz da çocuklarımızı iyi gözlemekten geçiyor, o pırıl pırıl gözler yaşama sevincimi perçinliyor, hayata tekrar tekrar bağlanmamı sağlıyor.
Bazen bir baykuş gibi geceleri ayaktayım.

Bazen de bir kedi gibi uyuklama halindeyim, sanırım son aylarda kafam fazlasıyla yorgun düştü dengemi bulmakla meşgulüm.
Denge arayışlarım devam ede dursun son üç ayda epey bir şey ürettim ama sonunu getiremediğim işler bunlar, şimdi onları bitirme zamanı:)
Bu parçaların dikişleri halledilecek ve içleri elyaf dolgu ile doldurulacak.Bakalım sonuç nasıl olacak.
NOT: Baykuş ve kedi taş boyamalar sevgili arkadaşım Ayşe'nin eserleri, buradan kendisine sevgilerimi gönderiyorum:)

2 yorum:

Asuman Yelen dedi ki...

O küçük kızın hala içinizde yaşıyor olmasının, o yanınızdaki küçük oğlanın mutluluğunda çok büyük payı vardır. Eminim.
Ben bir de en alt fotodaki rengârenk
güzelliklerin de o küçük kızı daimi olarak capcanlı kıldığına inanıyorum:)

FADİŞ dedi ki...

Asuman Hanımcım doğru diyorsunuz, o küçük oğlan her gün bir şeyler öğretiyor bana, yaşama sevincimin daimi olarak artmasının sebeplerinden biri o yavru.

Sevgilerimle:)