17 Kasım 2012 Cumartesi

HABERLER VE BAŞKA ŞEYLER

Haberler hiç iç açıcı değil, kısıtlı zamanımda tv açıyorum ve dona kalıyorum. Bir takım medya hiç bir şey olmamış gibi gülüp oynarken gündemi değiştirip yeniden oluştururken diğer yanda gerçek haberleri sunmak için çabalayanlar... Eğer gözlerinizi kapayıp vazifenizi yaparsanız sorun yok her şey sizin için güllük gülistanlık olabilir ama gerçekler öyle mi? Her an işsiz kalma korkusu, işsizliğin artması, kalifiye elemanların umutsuzluğu, çalışan kesimin hiç bir masrafa yetememesi ortada, siyaset desen içler acısı, umutsuz, en azından ben umut taşımıyorum gelecekten, Allah sonumuzu hayır etsin inşallah.
Örgü örmesine örüyorum da maksat düşüncelerimi toplamak, ne yapacağıma nasl yapacağıma karar vermek, elim kolum bağlı bekliyorum. Ekonomi beni ilgilendirmez, borsaya ne olursa olsun  bana ne diyeniniz var mı acaba? Ben eskiden çok sıkıcı bulurdum borsa haberlerini, programlarını. Dünyada olup bitenlerin direk parayı oynatması,  şirketlerin inip çıkması, batması, halka arz edilmesi, faizlerin artması, bir bakmışsın kredi limitlerinin sana sorulmadan arttırılması iki ay sonra yine sana sormadan banka politikası gereği limitlerin düşürülmesi, ödeme limitinin ana paranın yarısı yapılması, sanki bedava veriyorlarmış gibi bir telefon etmek kadar kolay mesaj at 50.000 senin olsun diyen reklamlar vs. vs.
Ben paranın olmadığı bir yere gitmek istiyorum, ilkel kabilelerden birinde ormanın ta ortasında, paradan puldan uzak yaşamak istiyorum. Toprak ekip dikmek, ormandan ne buldumsa toplamak akşam yemeğimi hazırlamak istiyorum. Sabah gün ışığı doğar doğmaz kalkmak batıncaya kadar günümü güneşe göre düzenlemek istiyorum. Savaş istemiyorum, senin benim kavgası istemiyorum, gayet ilkel, daha fazlasını isteyen ruhlardan uzak, bencilliğin olmadığı, yoksulluksa eğer herkesin yoksul olduğu bir yer istiyorum, birileri yatlarda katlarda yaşarken çoğunluğun çaresizce dolanıp bir kaç kuruş için canı çıkıncaya kadar çalışmasına, vardiya üstüne vardiya yapmasına ya da işsizlikten bunalıma girmiş insanları görmeye dayanamıyorum.
Parasızlıktan okuyamayan, tedavi olamayan, bu gece yiyecek bir şey bulabilecek miyim diye kara kara düşününen, akşam pazarında kalanları toplayıp evine götüren insanlar var çevrenizde, bunları görüpte insan rahat uyuyabilir mi, mutlu olabilir mi, mutluysa o mutluluk tam olabilir mi?

3 yorum:

aslı dedi ki...

Haklisin fadis

Cebimdeki renkler dedi ki...

Fadiş ne diyeyim bilemedim... Keşke öyle bir yer olsa ve biz de gitsek ama artık çok geç sanırım. Bildiklerimiz bizi orada da rahat bırakmaz ki,..

Semi M.Eller dedi ki...

İlkel yaşama işini ben de düşünmüyor değilim.
Çocuklara sunduğumuz hayata bak! İçim acıyor bazen....