11 Aralık 2010 Cumartesi

BEN KOŞUYORUM


İçim güvenle dolu, sımsıcak sevgi yumağı, arkamda babam önümde annem beni seyrediyor sevgiyle, ben koşuyorum. İki yaşıma girmek üzereyim. Bazen inatlaşıyorum oyun oynarken, bazen annemin gözünün içine baka baka tabağımı yere atıyorum, oyuncağımı fırlatıyorum (genelde nedense hep annemin burnuna doğru). Anneciğim şu ana kadar burnunu kurtarmayı başardı, eski sporcudur annem ne kadar kilo alsada çeviktir kendisi.

4 yorum:

Yıldız dedi ki...

:))
Ne güzel.
Bu yazılar ilerde hep anı olarak kalacak :))
Tabi blglar kapanmazsa...

FADİŞ dedi ki...

Evet Yıldız, güzel birer anı. Umarım bloglar kapanmaz, güzel arşiv oluyor böyle:))

Vintage Duygular dedi ki...

:) Ne güzel bir yazi olmus :) Annesinin bir tanesiyle inatlasma dönemine mi girdi acaba? ;)

FADİŞ dedi ki...

Sanırım bir inatlaşma söz konusu. Eh artık nerdeyse iki yaşında, kocaman oğlan oldu:)