22 Şubat 2010 Pazartesi

YEMEK FASLI

Bebişim yemeğini mızmızlanmadan yedimi benden iyisi yok. Oğlumun karnını doyuruyor olması beni huzurlu kılıyor, gecelerim daha güzel geçiyor. Biraz önce yatağına gittim, gene yatağına bıraktığım yerde değil, dolaşmış gelmiş köşeye konmuş; yatağın tam köşesine kıvrılmayı nasıl becermiş?
Bebeğimin yarım saat erken uyuması bana yaradı, bulaşıkları makineye yerleştirdim ve çalışma odamı biraz düzenledim. Artık daha rahat çalışabilirim. Hediye etkinliği için paket hazırlayacaktım ama malzemelerimi bir türlü bulamadım, bazen oğlan karıştırmasın diye saklıyorum, saklıyorum da ben bile bulamıyorum iyi mi?

2 yorum:

CEYLAN dedi ki...

İNSAN ÇOCUKLARIN YOĞUNLUĞUNDAN BAZEN NEYİ YEREYE KOYDUNU UNUTUYOR:))ÇOCUKLAR TOK ANNELER MUTLU:))

FADİŞ dedi ki...

Haklısın Ceylan, onlarsız hayat bu kadar tatlı olmazdı ama. İyi ki anneliği tattık. Darısı isteyenlerin başına. Yumurcağı öp benim için.