27 Ekim 2011 Perşembe

BİZİM İNSANIMIZ

Bizim insanımız gani gönüllü, paylaşmayı sever, yardımlaşmayı sever, birlikte ağlayıp birlikte gülmeyi bilir.
Hayat devam ediyor, sabah kalkıyoruz işe gidiyoruz, çocuklarımızı önce Allah'a  sonra bakıcılarına, teyzelerine anneannelerine, okullarına emanet edip gidiyoruz. Yarın ne olacağımızı bilmeden, Allah hayırlısını nasip etsin, yaşamaya devam ediyoruz. Bu gün yine işe giderken kapılarda yardım paketlerini, yardım çuvallarını gördüm çok sevindim. Halk elinde kışlık ne varsa hazırlamış. Benim sevgili canım Nezoş'um, Deniz'imin teyzesi çorbada benim de tuzum olsun diye alışveriş yaptığı marketten bir sürü çocuk çorabı almış, kalı kalın yünden, çok güzel yün kazaklar getirdi ne zamandır sakladığı hepsi yep yeni duruyor.
Dün akşam işten çıktıktan sonra çarşıya gittim polar almaya ama hem kaliteleri düşüktü pek ısıtacak gibi görünmüyordu hem de fiyatları çok yüksekti. Her gittiğim dükkana amacımı anlattım ama nafile esnaftan bana her hangi bir yardım teklifi gelmedi malesef, belki başka şekillerde katkıda bulunmuşlardır. Bir yüncüye uğrayıp yünlerimi aldım ilk şapkayı örmeye başladım. Çarşı dönüşü bir de markete uğradım, çorapların fiyatı çok uygundu iki çifti 1.95 TL 10 çift aldım, hepsi kalın kalın, ısıtır yavruları inşallah, biraz da kadın pedi koydum poşete.
Gördüğüm kadarıyla pek çok nakit yardım yapıldı ve yapılmaya devam ediyor ama oradaki vatandaşlarımızın acil ihtiyacı olan barınma ve beslenme ihtiyaçları hemen çözülmeli değil mi hala çadır yok sesleri duyuluyor bu çok yazık.
Arama kurtarma çalışmaları devam ediyor hiç umudumuzu yitirmeden devam edilsin ne olur.
Bu sabah mutfak personelimiz Nezahat'tan örgü yardımı istedim, yarın eline şiş ve yün vereceğim atkı örecek, nişanlısına kazak örüyormuş, beklesin biraz dedi:)

2 yorum:

nil dedi ki...

Fadiş,tüm iyi niyetle,vicdanla gönderdiğimiz her şey yerlerine sorunsuzca ulaşsın umarım.Gördüklerimizden sonra,göndermeyi bırakmayalım işte senin gibi.

FADİŞ dedi ki...

Nilcim, gördüklerime bakıp göndermemeyi kendime yediremiyorum, umudumu kaybedersem insanlıktan ben mutlu olamam. Ben şans deyip ulaşacağına inanıp göndereceğim emin olabildiğim bir yolla kargo olur bir özel ev adresi olur, bir muhtar olur, facebookta bir sayfa açıldı orada tek tek köy muhtarlarının tel ve adresleri var belki birileriyle bağlantıya geçerim, hayırlısı bakalım.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...