27 Nisan 2011 Çarşamba

AĞAÇ DEDE, KÜÇÜK KIRMIZI TRAKTÖR VE DENİZ'İN HİKAYESİ

Deniz ağaç dedesini çok özlemiş, bütün bir hafta boyunca ağaç dedesini sayıklamış, annesi artık daha fazla dayanamayıp Deniz'in isteğini gerçekleştirmeye karar vermiş. Hafta sonu baba, anne ve Deniz hep birlikte köye doğru yola çıkmışlar. Yol boyunca zeytin ağaçlarını, denizi ve kuşları seyretmiş Deniz( burada kafa sallar).
Yolculuk bittiğinde son dönemeci de geçtikten sonra köy yolundan sapıp bir yokuş çıkmışlar, yokuşun sonunda ağaç dedesinin ve babaannesinin evi görünmüş, kocaman bir çığlık atmış deniz.
Ağaç dede bahçe kapısında bekliyormuş onları, sımsıkı kucaklaşmışlar, hemen bahçeyi gezdirmiş dedesi, yeni çıkan limonları göstermiş beraber biraz toplamışlar, sepete koyup getirmişler. Babaanne Deniz geliyor diye balık kızartmış hem de çipura ( çok sever), kendi elleriyle sarma yapmış, börek açmış. Deniz sanki üç gündür aç gibi yemediği kadar yemiş hepsini, anne baba şaşakalmış bu işe (neden bu kadar yemiyor evde).
Ağaç dedesi zeytin toplayacakmış bütün gün, Deniz'den yardım istemiş hemen. Fabrikaya yetiştirmesi gereken kasaları doldurması gerekiyormuş acilen. Deniz fırlamış masadan, tutmuş dedesinin elinden, zeytinliklere doğru ilerlemişler hemen.
Akşama kadar çalışmalarını izlemiş Deniz'in annesi, yorulmak bilmemiş Deniz, ağaç dedesiyle birlikte tam 10 kasa zeytin toplamışlar. Babaanne hatırlatmasa artık akşam olduğunu daha çalışacakları varmış durmadan. Bir güzel yemeklerini yemişler ve tekrar işe koyulmuşlar. Küçük kırmızı traktör sabırsızlıkla onları bekliyormuş arada bir de kornasını çalıyormuş. Kasaları birlikte yerleştirmişler, şoför koltuğuna oturmuş Deniz, yanına da dedesini almış anahtarla kontağı çevirmiş, tırının tırının diye ses gelmiş traktörden ve hınnnn diye yola çıkmışlar sonrada zeytin sıkma tesisine varmışlar. Küçük kırmızı traktör römorku boşaltmış ve bir iş başarmanın mutluluğuyla eve geri dönmüşler.

12 yorum:

Noblesse dedi ki...

Umarım Deniz işe hevesle gideceği, yaparken mutluluk duyacağı bir meslek sahibi olur.En küçüğü 16 yaşında olan üç çocuk sahibi bir anne olarak, tıpkı sizin ve eşinizin yaptığı gibi iyi bir gözlemci olmak gerektiğine inanıyorum.Sevgiler Fadiş.

FADİŞ dedi ki...

Noblesse, iyi dilekleriniz için teşekkürler, bizde öyle umuyoruz. Sevgilerimle:)

ada ve deniz dedi ki...

oh ne güzel yapmışsınız. Deniz doğayla iç içe her zaman

FADİŞ dedi ki...

Ada ve denizim, bu bir hikaye ama mekan, kişiler ve zeytin toplama gerçek:) Oraya gittiğimizde tazeleniyoruz. Bu hikaye her gece tekrarlanıyor tarafımdan, gittikçe de uzuyor, ekleniyor bir şeyler:)Başka bir hikaye duymak istemiyor şu sıralar uyurken.

sezobigo dedi ki...

beni de hikayenize dahil edin:)) nasıl güzel ya insan dinledikce dinleniyor.gidip yerleşmeli kendin toplamalı meyveni sebzeni:)
ben olsam bende başka birşey dilemek istemem.
şanslı çocuk seninki ne güzel bir ortamda büyüyüecek

LEZZETLİ SOMUNLAR dedi ki...

Çocuklar ne severler anne-babalarının yapmaktan yorulduğu,, sıkıldığı işleri yapmayı..Gerçi biz büyükler de görevimiz haline gelmemiş işlere aynı hevesle sarılmaz mıyız? İnşallah hep seveceği bir işi olur Denizciğin..Sevgiler Fadişçim..

ÖRGÜÇANTAM dedi ki...

Fadişim benim bile hoşuma gitti hikaye:))
deniz içinde bir kısmı gerçek olduğundan çok seviyordur bunu. öpüldünüz.

FADİŞ dedi ki...

sezobigo, orası o kadar huzur dolu ki ayrılmak istemezsin. Orada kilolu insan fazla göremezsin, doğal beslenen, kararınca yiyen, her daim denize giren ve yürüyen insanlar var. Köyün yaşlıları senden benden fit, inan ömrü uzatır oralar:) Deniz bu kadar barış dolu sıcak bir ortamdan ayrılmak ister mi iple çekiyor:)

FADİŞ dedi ki...

Serap Hanımcım, güzel dileklerin için teşekkür ederim. Allah tüm evlatlarımıza hep istedikleri mesleklerde zevkle çalışmayı, yaşamayı nasip etsin, bu o kadar önemli ki. Mutsuz insanlar olmasınlar.

FADİŞ dedi ki...

Örgüçatam, hikayenin özü değişmemekle birlikte her gün yeni bir şeyler ekliyoruz günün anlam ve önemine uygun, değişmeyen tek şey Deniz hikayenin sonuna doğru uykuya dalmış oluyor:)

Küçük Mucizem dedi ki...

Benim kızım da bu yüzdendir ki her sabah " bugün okul yok anneanneee " diye umutla uyanıyor. çok seviyor anneannesinin küçük de olsa bahçesini.lakin her sabah okulun yolu tutuluyor maalesef :(
ben de hikayeniz gibi bir yerin hayalini kuruyorum.

FADİŞ dedi ki...

Küçük mucizem, hayalleriniz gerçekleşsin inşallah, hepimizin:)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...