27 Eylül 2010 Pazartesi

KIŞ GELMEDEN KARABURUN

Havalar iyice soğumadan babaanneyi ve dedeyi bir ziyaret edelim dedik. Benim gördüğüm en sabırlı  en sakin babanneye dedeye sahip Deniz. Bütün hafta sonu karıştırmadığı dolap, eşya kalmadı. Biz de peşinde koşturduk durduk, bebekken ne kolaymış her şey, şimdi durdurabilene aşk olsun.

Bu aylar ne kadar heyecanlıymış, her gün yeni bir kelimeyle karşımıza çıkması, merdivenleri bir çırpıda yardımsız çıkması, inatlaşmaları.

Her gece gökyüzünü taradık, ay dedeyi, yıldızları seyrettik (ay dede  bulutların arasına girdiğinde  korktu, o puslu görüntüsünden hoşlanmadı hiç, sıkıca sarıldı).

Hafta sonu hava kapalıydı özellikle pazar günü poyraz vardı.



Limandaki kedilerin hepsi çok güzel ve tabi bol balık buldukları için mutlular.









Anneanne, dede, babaanne yanında Deniz bir başka oluyor, daha serbest, kalabalığı seviyor artık.
Yazlığın o yavaş temposunu, dinginliğini seviyorum.

Hiç yorum yok:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...