10 Şubat 2010 Çarşamba

NOSTALJİ


                                            
Bizim çocukluğumuzun oyuncaklarındandır topaç. Başka hangi oyuncaklar vardı, çember, misket, ip. Her şey daha basitti. Naylon bebeklerimiz vardı pazardan alınan; saçları küt kesim, bacakları elleri gövdeye yapışık. Yine de mutluyduk, bunlara sahip olmaktan. Eğer daha yumuşak bir bebek istersek, küçük ellerimizle kendimiz diker, saçlarını iple tek tek düğümler, iğneyle göz, ağız işlerdik, biz yapamazsak annemiz yetişirdi yardıma. Bu bebekleri istediğimiz gibi giydirir, çeşit çeşit elbise dikerdik artık kumaşlardan. Çok iyi hatırlıyorum kendi yaptığım bebeği yıllarca oynadıktan sonra uzun süre saklamış, küçük teyzemin kızlarına vermiştim oynasınlar diye,  o çocuklar da büyüdü, şimdi bebek kim bilir nerede, belki başka bir çocuğa verilmiştir.

2 yorum:

banuca dedi ki...

Eh yaaaani, ne kadar yaşlandığımı anladım...
Mahallede oğlanlarla topaç yarışları yaptığım, cicoz, gazoz kapaklarıyla yılan, golden ve mabel çikletlerinden çıkan resimlerle oynadığım günler geldi gözümün önüne... Ben pek bebekle oynamadım, erkek oyunlarını daha çok sever ve hep onlarla oynardım:))

FADİŞ dedi ki...

Yaşlanmadık, yıllar geçti. Başka ne oynardık? Aklıma gelen kibrit kutularının alt üst kapaklarını biriktirir, piştiye benzer bir şey oynardık; o zamanlar masa oyunları daha popülerdi, özellikle monopoly, ip ucu oyunları. Tabi bir de Heidimiz Peterimiz, Şeker Kız Kendimiz, Voltran ve Vikingimiz vardı.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...